خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۶۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه پیریم تمنای جوانی داریمنوبهاری به ته برگ خزانی داریم
۲
ما اگر هیچ نداریم درین عبرتگاهلله الحمد که چشم نگرانی داریم
۳
مست خوابیم اگر مست می ناب نه ایمعوض رطل گران، خواب گرانی داریم
۴
گرچه هموار نماییم به ظاهر چون ابردر سفرها نفس برق عنانی داریم
صفحهٔ ۱ از ۲