خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۶۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به این عمر سبکسیر چرا شاد کنیمبرسر ریگ روان خانه چه بنیاد کنیم
۲
مهره گل پی بازیچه اطفال خوش استدل به بازیچه تعمیر چرا شاد کنیم
۳
دشمن خانگی آدم خاکی است زمینخانه دشمن خود را ز چه آباد کنیم
۴
نظر تربیت از عشق حقیقی داریمخوبی ساخته را حسن خداداد کنیم
صفحهٔ ۱ از ۲