خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۶۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما نه زان بیخبرانیم که هشیار شویمیا به بانگ جرس قافله بیدار شویم
۲
ما در آن صبح بنا گوش صبوحی زده ایمدر قیامت چه خیال است که هشیار شویم
۳
فتح بابی نشد آیینه ما را ز جلانیست بی صورت اگر در ته زنگار شویم
۴
مغز ما را نه چنان عشق پریشان کرده استکه مقید به پریشانی دستار شویم
صفحهٔ ۱ از ۳