خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۶۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به حرف و صوت ز بوس و کنار ساخته امبه بوی گل چو نسیم از بهار ساخته ام
۲
توقع خوشی دیگر از جهانم نیستبه وقت خوش من ازین روزگار ساخته ام
۳
نیم چو شبنم گستاخ بار خاطر گلبه خار خاری از آن گلعذار ساخته ام
۴
به پای خم نبرم دردسر چون بی ظرفانز خون دل به می بی خمار ساخته ام
صفحهٔ ۱ از ۵