خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۷۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کنون که با تو مکان در یک انجمن دارمهزار مرحله ره تا به خویشتن دارم
۲
مدار رزق به اقبال قسمت است که مندر آستین شکر و زهر در دهن دارم
۳
ز صبح مهر تمنا کنم چه ساده دلمکه چشم بخیه ز سر رشته کفن دارم
۴
چو گردباد غبار دل است جامه منبه مرگ و زیست بس است این قبا که من دارم
صفحهٔ ۱ از ۳