خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۷۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو خامه معنی نازک در آستین دارمچرا ز سرزنش تیغ دل غمین دارم
۲
چو آفتاب مرا چرخ خاکمال دهدبه جرم این که سخنهای آتشین دارم
۳
به فکر معنی نازک شدم چو مو باریکچه غم ز موی شکافان خرده بین دارم
۴
ز زیر چرخ مقوس چگونه بگریزمهزار ناوک دلدوز در کمین دارم
صفحهٔ ۱ از ۲