خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۷۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز ضعف اگر نفس بال بسته ای دارمز رنگ چهره زبان شکسته ای دارم
۲
امیدوار نباشم چرا به آزادیدل رمیده و دام گسسته ای دارم
۳
اگر چه ظاهر من خشک تر ز آبله استبه زیر پوست بهار خجسته ای دارم
۴
ز من گشاده شود کار می پرستان رااگر چه همچو (سبو) دست بسته ای دارم
صفحهٔ ۱ از ۳