خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نه شکار غم دلدارمیگردن شیر فلک افشارمی
۲
دست مرا بست، وگر نی کنونمن سر تو بهتر ازین خارمی
۳
گر نبدی رشک رخ چون گلشبلبل هر گلشن و گلزارمی
۴
گر گل او در نگشادی، چراخار صفت بر سر دیوارمی؟
صفحهٔ ۱ از ۵