خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۷۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم که قیمت یاقوت داغ می دانمسرشک را گهر شبچراغ می دانم
۲
نمی دهم به دو عالم جنون یکدمه راستاره سوخته ام قدر داغ می دانم
۳
چه لازم است به جام آشنا کنم لب رانمک فشانی شور دماغ می دانم
۴
ز پر شکستگیم بر ستم دلیر مشوکه راه رخنه دیوار باغ می دانم
صفحهٔ ۱ از ۲