خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۷۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم ز پاسِ نفس تار می‌شود، چه کنموگر نفس کشم افگار می‌شود، چه کنم
۲
اگر ز دل نکشم یک‌دم آهِ آتش‌بارجهان به دیدهٔ من تار می‌شود، چه کنم
۳
چو ابر منعِ من از گریه دور از انصاف استدلم ز گریه سبک‌بار می‌شود، چه کنم
۴
به‌دردساختنِ من ز بی‌علاجی نیستدمِ مسیح به من بار می‌شود، چه کنم
صفحهٔ ۱ از ۴