خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خشم مرو خواجه! پشیمان شویجمع نشین، ورنه پریشان شوی
۲
طیره مشو خیره مرو زین چمنورنه چو جغدان سوی ویران شوی
۳
گر بگریزی ز خراجات شهربارکش غول بیابان شوی
۴
گر تو ز خورشید حمل سر کشیبفسری و برف زمستان شوی
صفحهٔ ۱ از ۴