خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۷۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو عکس چهره خود در پیاله می بینمخزان در آینه برگ لاله می بینم
۲
چرا به دست طبیبان دهم گریبان راعلاج خود ز شراب دو ساله می بینم
۳
بیاض گردن میناست صبح صادق منهلال عید ز موج پیاله می بینم
۴
مرا ز سیر چمن غم، ترا نشاط رسدتو خنده گل و من داغ لاله می بینم
صفحهٔ ۱ از ۲