خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۷۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجاست جذبه عشقی که بر کنار رومبه گوشه ای بنشینم به فکر یار روم
۲
مرا ز باد مخالف چو موج پروا نیستمیان گشاده به دریای بیکنار روم
۳
فضای چرخ مقام نفس کشیدن نیستنفس کجاست که بر بام این حصار روم
۴
مرا که دل خنک از برگریز می گرددز نو بهار چه لازم به زیر بار روم
صفحهٔ ۱ از ۴