خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۷۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هوالغفور ز جوش شراب می‌شنومصریر باب بهشت از رباب می‌شنوم
۲
تفاوت است میان شنیدن من و توتو بستن در و من فتح باب می‌شنوم
۳
بر آستان خرابات چون نباشم فرش؟که بوی زنده‌دلی زان تراب می‌شنوم
۴
دویدن می گلرنگ را به کوچه رگبه صد رسایی آواز آب می‌شنوم
صفحهٔ ۱ از ۳