خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باده ده، ای ساقی هر متقیبادهٔ شاهنشهی راوقی
۲
جام سخن بخش که از تف اوگردد دیوار سیه منطقی
۳
بردر و بشکن غم و اندیشه راحاکم و سلطان و شه مطلقی
۴
چون بگریزی نرسد در تو کسور بگریزیم تو خود سابقی
صفحهٔ ۱ از ۴