خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صد دل و صد جان بدمی دادمیوز جهت دادن جان شادمی
۲
ور تن من خاک بدی این نفسجمله گل و عشق و هوس زادمی
۳
از جهت کشت غمش آبمیوز جهت خرمن او بادمی
۴
گر ندمیدی غم او در دلمچون دگران بی‌دم و فریادمی
صفحهٔ ۱ از ۳