خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کار به پیری و جوانیستیپیر بمردی و جوان زیستی
۲
بانگ خر نفست اگر کم شدیدعوت عقل تو مسیحیستی
۳
گر نبدی خندهٔ صبح کذوبهیچ دلی زار بنگریستی
۴
گر بت جان روی نمودی به ماجملهٔ ذرات چو ما نیستی
صفحهٔ ۱ از ۲