خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمری چو گرد در قدم کاروان شدمتا همچو ناله با جرسی همزبان شدم
۲
از عشق من ز چرخ گذشت آفتاب توسرو تو قد کشید چو من باغبان شدم
۳
تا چند بانفاق کسی هم نمک شود؟دلسرد از آشنایی این دوستان شدم
۴
پرواز، دانه خور نکند بلبل مراچون سبزه پا شکسته این بوستان شدم
صفحهٔ ۱ از ۲