خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چند خون زرشک تماشاییان خورم؟دل جای دانه چند درین گلستان خورم؟
۲
تا هست خون چرا می چون ارغوان خورم؟تا دل بجا بود چه غم آب و نان خورم؟
۳
صد دل حریف یک غم فیروز جنگ نیستمن چون به نیم دل غم صددودمان خورم؟
۴
آخر مروت است که زاغان درین دیارشکر خورند و من چو هما استخوان خورم؟
صفحهٔ ۱ از ۳