خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟در دست دیگری است عنانم چسان کشم؟
۲
مرکز شود ز تنگی دل در نظر مراخود را اگر به دایره لامکان کشم
۳
دامان برگ گل نه به اندازه من استخاری به آشیان مگر از گلستان کشم
۴
از رشته سخن، به سخن واشود گرهحرف از زبان او به کدامین زبان کشم؟
صفحهٔ ۱ از ۳