خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزی که چشم بر رخ او باز می کنمبرخود زیاده از همه کس ناز می کنم
۲
منظور من سبک ز سرخود گذشتن استچون پسته لب به خنده اگر باز می کنم
۳
آن حسن بی مثال ندارد مثال و مناز ساده لوحی آینه پرداز می کنم
۴
سنگین کند ز گوش گران بار درد مندر پیش هر که درد دل آغاز می کنم
صفحهٔ ۱ از ۴