خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نزدیک من میا که ز خود دور می شوموز بیخودی ز وصل تو مهجور می شوم
۲
حاجت به باز کردن بند نقاب نیستچون من کباب ازان رخ مستور می شوم
۳
آن چشم پر خمار مرا می برد ز کارورنه حریف باده پر زور می شوم
۴
نزدیکتر کند به تو پاس ادب مراهر چند بیشتر ز نظر دور می شوم
صفحهٔ ۱ از ۴