خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نتوان گرفت روزی هم از دهان هممرغان نمی کنند غلط آشیان هم
۲
چون پل ز سیل حادثه از جا نمی روندجمعی که بسته اند میان بر میان هم
۳
ارباب ظلم تقویت یکدگر کننداین فرقه اند از دل سنگین، فسان هم
۴
در آسیا دو دانه نجوشد به یکدگردر زیر چرخ نیست دو دل مهربان هم
صفحهٔ ۱ از ۲