خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چند پیر میکده را درد سر دهم؟رفتم ز می قرار به خون جگر دهم
۲
یکسر ز تاج و تخت برآیند خسروانگر از حضور کنج قناعت خبر دهم
۳
چون بهله باز گشت مبادا به ساعدشروزی که دست خویش به دست دگر دهم
۴
دل نیست وحشیی که شود رام با کسیدیوانه را به کوچه و بازار سر دهم
صفحهٔ ۱ از ۴