خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خندان به زیر تیغ تغافل نشسته ایمدر خارزار بر ورق گل نشسته ایم
۲
از انفعال،خار بیابان وحشتیمچون خار اگر چه در قدم گل نشسته ایم
۳
زیر سپهر پای به دامن کشیده ایمدر فصل نوبهار ته پل نشسته ایم
۴
چون نوبهار جلوه ما یک دو هفته استبر دامن گل و پر بلبل نشسته ایم
صفحهٔ ۱ از ۲