خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جا در سیاه خانه سودا گرفته ایماز دست لاله دامن صحرا گرفته ایم
۲
آسان به چنگ ما نفتاده است شمع طورصد دست، پنجه باید بیضا گرفته ایم
۳
از همت بلند که عمرش دراز باددام مگس فکنده و عنقا گرفته ایم
۴
انصاف نیست راندن ما از حریم وصلپیش از سپند آمده و جا گرفته ایم
صفحهٔ ۱ از ۳