خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما شمع را به شهپر خود، سر گرفتهایمدایم ز شیشه پنبه به لب برگرفتهایم
۲
بر می خوریم با همه تلخی گشادهرویسر مشق مشرب از خط ساغر گرفتهایم
۳
خاموش کردهایم به نرمی حریف رادایم به موم، روزن مجمر گرفتهایم
۴
باری که سنگ سرمه کند کوه قاف رااز دوش آسمان و زمین برگرفتهایم
صفحهٔ ۱ از ۵