خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک عمر پشت دست به دندان گرفته ایمتا بوسه ای ازان لب خندان گرفته ایم
۲
گردیده است در نظر ما جهان سیاهتا جرعه ای ز چشمه حیوان گرفته ایم
۳
افتاده ایم در ته پا سالها چو مورتا جا به روی دست سلیمان گرفته ایم
۴
در بوته گداز چو مه آب گشته ایمکز خوان آفتاب لب نان گرفته ایم
صفحهٔ ۱ از ۴