خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بغداد همانست که دیدی و شنیدیرو دلبر نوجوی، چو دربند قدیدی؟!
۲
زین دیک جهان یک دو سه کفگیر بخوردیباقی، همه دیک آن مزه دارد که چشیدی
۳
الله مراد لی والله مریدیفرقت علی الله عتیقی و جدیدی
۴
من فرش شدم زیر قدم‌های قضاهاشخود را نکشد فرش ز پاکی و پلیدی
صفحهٔ ۱ از ۵