خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما انصف ندمانی، لو انکر ادمانیفالقهوة من شرطی، لاالتوبة من شانی
۲
ریحان به سفال اندر بسیار بود دانیآن جام سفالین کو؟ وان راوق ریحانی
۳
لو تمزجها بالدم، من ادمع اجفانییزداد لها صبغ فی احمر القانی
۴
صف‌های پری‌رویان، در بزم سلیمانیبا نغمهٔ داودی، مرغ خوش الحانی
صفحهٔ ۱ از ۲