خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در شهر اگر ملول نگردیم چون کنیم؟دامان دشت نیست که مشق جنون کنیم
۲
ما کاسه سرنگون و فلک کاسه سرنگوندر خانمان خرابی هم سعی چون کنیم؟
۳
چون رود نیل کوچه دهد چرخ آبگوناز آه سرد چون ید بیضا برون کنیم
۴
ما مرد قطع کردن این راه نیستیمخاری به خون خویش مگر لاله گون کنیم
صفحهٔ ۱ از ۲