خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن همت از کجاست که منزل یکی کنیمبا آن یگانه دو جهان دل یکی کنیم
۲
انگوروار آب شویم از هوای میچندین هزار عقده مشکل یکی کنیم
۳
مجنون صفت میانه لیلی و ما ز عشقنقش دویی نمانده که محمل یکی کنیم
۴
ما را به نور شمع ز فانوس سنگدلیک پرده مانده است که محفل یکی کنیم
صفحهٔ ۱ از ۲