خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما روی دل به هر کس و ناکس نمی کنیمچون شعله التفات به هر خس نمی کنیم
۲
خلق ملایم است قبای حریر ماما زیب تن ز جامه اطلس نمی کنیم
۳
درگردشیم ما به سر خود چو آفتابمانند سایه پیروی کس نمی کنیم
۴
پشت هزار سخت کمان را شکسته ایماندیشه از سپهر مقوس نمی کنیم
صفحهٔ ۱ از ۲