خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی آبرو حیات ابد زهر قاتل استما آبرو به چشمه حیوان نمی دهیم
۲
هر چند دست ما چو حباب از گهر تهی استما این صدف به گوهر غلطان نمی دهیم
۳
از مفلسی کفایت ما چون ده خراباین بس که باج و خرج به سلطان نمی دهیم
۴
عریان تنی است جامه احرام شوق مادامن به دست خار مغیلان نمی دهیم
صفحهٔ ۱ از ۴