خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما داغ خود به تاج فریدون نمی دهیمعریان تنی به اطلس گردون نمی دهیم
۲
در سینه می کنیم گره شور عشق راعرض جنون به دامن هامون نمی دهیم
۳
قانع به کوه درد ز سنگ ملامتیمتصدیع اهل شهر چو مجنون نمی دهیم
۴
دریا اگر به ساغر ما می کند سپهرنم چون گهر ز حوصله بیرون نمی دهیم
صفحهٔ ۱ از ۳