خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اتی‌النیروز مسرورالجنانیحاکی لطفه لطف‌الجنان
۲
بهار از پردهٔ غم جست بیرونبه کف بر، جام‌های شادمانی
۳
سقوا من نهره روض‌الامالیخذوا من خمره کاس‌الامانی
۴
هوا شد معتدل، هنگام آنستکه می سوری خوری و کام رانی
صفحهٔ ۱ از ۳