خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ادر کاسی و دعنی عن فنونیجننت فلا تحدث من جنونی
۲
نه چون ماندست ما را، نی چگونهندانم تو دلاراما که چونی
۳
رایت الناس للدنیا زبوناو ذقت العشق فالدنیا زبونی
۴
مترس از خصم و تو فارغ همی باشکه عاشق هست آن بحر فزونی
صفحهٔ ۱ از ۳