خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۹۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر چند ز پیراهن بحرست کلاهممانند حباب است نظر پرده آهم
۲
در پرده بخت است نهان روشنی منچون برق گرفتار درین ابر سیاهم
۳
افتاده تر از قطره سنجیده اشکمپیچیده تر از مصرع برجسته آهم
۴
هر تار من از نور یقین مد نگاهی استتا همچو کتان ریخت ز هم پرتو ماهم
صفحهٔ ۱ از ۳