خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۹۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما چاشنی بوسه ز دشنام گرفتیمفیض شکر از تلخی بادام گرفتیم
۲
دل صاف نمودیم به نیک و بد ایامفیض دم صبح از نفس شام گرفتیم
۳
ناکامی جاوید چو در کام جهان بوداز کام جهان دست به ناکام گرفتیم
۴
در رهگذر سیل فنا خواب حرام استرفتیم برون از فلک آرام گرفتیم
صفحهٔ ۱ از ۳