خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۹۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگز به خراش جگری شاد نگردیمگر تیشه شویم امت فرهاد نگردیم
۲
تا محمل لیلی نشود سلسله جنبانما همچو جرس مشرق فریاد نگردیم
۳
آزادگی و بی ثمری جامه فتح استچون سرو چرا از ثمر آزاد نگردیم؟
۴
تا پا نکشیم از گل لغزنده تعمیرچون نکهت گل همسفر باد نگردیم
صفحهٔ ۱ از ۲