خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۹۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سررشته مهر از می بیباک بریدیمبی دردسر از سلسله تاک بریدیم
۲
چون طفل یتیمی که ببرند ز شیرشاز دختر رز این دل غمناک بریدیم
۳
تا چند به یک حال کسی را نگذارند؟از باده گذشتیم (و) ز تریاک بریدیم
۴
در سینه ز غیرت قدم آه شکستیمسر رشته پیوند ز افلاک بریدیم
صفحهٔ ۱ از ۲