خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۹۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به وحشت ز دنیا سلامت گزیدمبه دامن کشیدن گل از خار چیدم
۲
حجاب دل و دیده روشنم شدچو نرگس به جز پشت پا هر چه دیدم
۳
ز آزادگی جمله تن دست گشتمکه چون سرو دامن ز گلزار چیدم
۴
برآوردم از جیب هر روزنی سربه هر کوچه چون مهر تابان دویدم
صفحهٔ ۱ از ۴