خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لا یغرنک سد هوس عن راییکم قصور هدمت من عوج الارآء
۲
اشتهی انصح لکن لسانی قفلتاننی انصح بالصمت علی الاخفاء
۳
این همه ترس و نفاق و دودلی باری چیستنه که در سایه و در دولت این مولایی؟!
۴
بیم ازان می‌کندت، تا برود بیم از تویار ازان می‌گزدت، تا همه شکرخایی
صفحهٔ ۱ از ۲