خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۹۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاک را دامان پر زر می کند فصل خزانبادها را کیمیاگر می کند فصل خزان
۲
شاخساران را به رنگ عود برمی آوردبرگها را صندل تر می کند فصل خزان
۳
طوطیان سبزپوش عالم ایجاد راحله طاوس در بر می کند فصل خزان
۴
از رخ زرین، بساط خاک را در یک نفسآسمان پر ز اختر می کند فصل خزان
صفحهٔ ۱ از ۵