خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۹۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوخته است از آتش گل اشتهای بلبلاننیست چیزی غیر بوی گل غذای بلبلان
۲
تا کدامین سنگدل گل چید ازین گلشن که بازبوی خون می آید امروز از نوای بلبلان
۳
خار در چشم خزان ریزد نسیم جلوه اشگر نپیچد شاخ گل سر از رضای بلبلان
۴
سخت می ترسم چو برگ لاله گردد داغدارگوش گل از ناله دردآشنای بلبلان
صفحهٔ ۱ از ۵