خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درهم شکن چو شیشه خود را، چو مست جامیبد نام عشق جان شو، اینست نیکنامی
۲
پرذوق، چون صراحی بنشین، اگر نشینیکن کالقدح مذیقا للقوم فی‌القیام
۳
عقل تو پای‌بندی، عشق تو سربلندیالعقل فی‌الملام والعشق فی‌المدام
۴
الدیک فی صیاح، واللیل فی انهزاموالصبح قد تبدی فی مهجةالضلام
صفحهٔ ۱ از ۳