خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیستم در عشق کافر ماجرای سوختنمی‌دهم جان همچو هندو از برای سوختن
۲
نیست از سوز محبت شیوهٔ من سرکشیدارم آتش زیر پای خود برای سوختن
۳
لاله دارد داغ خامی زین گلستان بر جگردر سراپای دل من نیست جای سوختن
۴
نیست ممکن چون سپند آسوده گردیدن مراتا نسازم خردهٔ جان را فدای سوختن
صفحهٔ ۱ از ۶