خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سبکروحان گران نبود بپا برخاستنبر گرانجانان بود مشکل ز جا برخاستن
۲
سرفرازی می فزاید آتش سوزنده راپیش پای هر خس و خاری بپا برخاستن
۳
خوشنماتر در نگین دان از نشست گوهرستاز بزرگان گران تمکین ز جا برخاستن
۴
حیرت رخسار آتشناک آن جان جهانبرد از یاد سپند من ز جا برخاستن
صفحهٔ ۱ از ۳