خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیش اهل دل ادب منظور باید داشتنبا کمال قرب خود را دور باید داشتن
۲
سر نباید تافتن از گفتگوی حق به تیغپاس حرف خویش چون منصور باید داشتن
۳
چشم شور از نعمت فردوس لذت می برددرد و داغ عشق را مستور باید داشتن
۴
گریه کردن پیش بی دردان ندارد حاصلیتخم را پاس از زمین شور باید داشتن
صفحهٔ ۱ از ۳