خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق در بند گران است از وفای خویشتنبید مجنون است خود زنجیر پای خویشتن
۲
از سر این خاکدان هر کس که برخیزد چو سرودر صف آزادگان باشد لوای خویشتن
۳
داشت حال مهره ششدر دل آزاده امتا نیفکندم به آتش بوریای خویشتن
۴
از درون خانه باشد دشمن من چون حبابمی کشم آزار دایم از هوای خویشتن
صفحهٔ ۱ از ۲